මම ලියන දෑ කියවන්න කැමති අය...
Friday, November 23, 2012
Saturday, November 17, 2012
ඔබ සහෝදරියක් වූවාය...
තවමත් ඔබ පේනේ මට
ඔබ,එදා වාගෙම පොලොවට උඩින්
පේරගස මත හිද,
පොලවෙහි පයගසා
හිනැහුනා මතකය...
කැරලි කෙස් ගස්
අඩසද නලල වසමින්
සිනහව...
ඔව් එය,
ලෝකයේ ලස්සනම සිනා අතුරින් එකකි...
නිදිගත් නගරයක
එලි අතුරින් ඔබ
අසුරු සැනකින් පියාඹා යන්න ඇති...
ඔව් …නුදුටුවා වුව
මට එය මවාගත හැකි...
මාරයා පෙරදා රැයෙහි
හරිම සතුටින්
සද එලිය අතරින් හිනැහුනා දුටුවෙමි...
ඔහු බොහොම සතුටින්....
ඔබ තුරුල් කර නිදනට
මගබලා ඉන්න ඇති...
නුඹ මගේ අවසන් ගීතය
අසන්නට...
නැවත නො එනා බව දනිමි....
දැන් ඉතින්
මම මරණයට බය නැති....
මලවුන් අතර සුවෙන් සැතපෙනු මැනවි
මම ඇවිත් නින්දෙන් ඇහැරවමි...
ඉදහිටක හදවත රිද්දවන
සොයුරියක් නැති අඩුව
මලවුන් අතරදී,
ඔබ අතින් පිරවෙනා බව දනිමි....
මම එනතුරා
ඔබට සුවබර නින්දක් පතමි...
Friday, November 16, 2012
ශෝක ප්රකාශයක් නොවේ...
තවමත් මම මෙය නොඅදහමි.බොරුවක්...ඔව් එය බොරුවක් වන්නටද පුළුවන.එසේ නොවනා බව දැන මම එසේ වන්නට පතමි.මරණය හරිම ක්ෂණික වන්නට ඇත.ඔබට රිදෙන්නට ඇත.සමහර විටක නොරිදෙන්නටද නොදැනෙන්නටද ඇත.හොද මිනිසුන් මිහිතලය මත රැදෙන්නේ ඉතාමත් ස්වල්ප වූ කාලයකි.ඔබද ඒ අතලොස්ස අතරින් කෙනෙකි.ඔබ නිසා නැගුනු කදුළු කොපුල් තල රූරා ගලාගියේ මින් ස්වල්ප මොහොතකට පෙරය.සහෝදර සහෝදරියන් නොමැති ලොවක මම ආගන්තුක මිනිසුන් ගැහැනුන් තුල සහෝදර සහෝදරියන් සෙව්වෙමි.ඔබ ආගන්තුක නොවූ සොයුරියකි.ඔබ මිය නොගොස් ඇත්නම්...ඔව් සැබැවින්ම එසේ නම් මැනවි.නමුත් ඉතින් මියගොසින් නම් කවදාක හෝ මලවුන් අතර මට තනියක් නොමැති වනු ඇත.ඔබේ සිනාහඩ සදාකාලික වනු ඇත.
Subscribe to:
Posts (Atom)